Czeski film

Postanowiłem obejrzeć czeskie filmy. Wszystkie. W każdym razie wszystkie nowofalowe.* To oczywiście się nie uda, ale z całą pewnością warto próbować. Wydaje się, że będzie to ciekawe doświadczenie. Będziecie mogli zobaczyć jak zmieniają się moje refleksje po kolejnych filmach. Nie jestem w temacie całkowicie zielony, widziałem trzy filmy. „Palacz zwłok”, „Pociągi pod specjalnym nadzorem” (recenzja, co prawda nie moja, ale z większością punktów się zgadzam) i „Lilie Polne”, które tu opiszę. Ale to tak mimowolnie. Były jednak na tyle dobre, że postanowiłem zająć się tą serią.

A swoją świadomą podróż zacząłem od Formana i jego dwóch pierwszych filmów- Konkursu i Czarnego Piotrusia.

„Lilie polne”

Film przepełniony poczuciem wolności. Dwóch weteranów wraca na słowacką wieś. Kręcą się, biegają, chodzą za miejscowym poetą-bardem. W filmie nic konkretnego się nie dzieje, Elo Havetta serwuje nam po prostu serię obrazów i sytuacji. Choć opis nie brzmi zbyt zachęcająco, to film jest niezły. Odbiera się go emocjonalnie, człowiek cieszy się razem z bohaterami.

lalie-460x250

„Konkurs”

Film w zamyśle podobny do Lilii, choć o prawie dziesięć lat wcześniejszy. Składa się z dwóch epizodów. W pierwszym oglądamy dwie amatorskie orkiestry, mające grać koncert na lokalnym wydarzeniu. W drugim znany zespół prowadzi przesłuchanie na wokalistkę i razem z jego członkami wysłuchujemy kandydatów. W filmie tak naprawdę przez 75% czasu grana jest muzyka. Choć dobrze się go ogląda to nie niesie zbyt wiele treści. Należy go traktować raczej jako eksperyment.

konkurs1

„Czarny Piotruś”

Z tych trzech filmów zdecydowanie najlepszy. Tytułowy Piotruś dostaje pracę w sklepie samoobsługowym, gdzie ma pilnować by klienci nie kradli. Jest w tym bardzo nieporadny. Po południu spotyka się ze swoją sympatią: Pavlą i w kontaktach z nią również jest nieporadny. Na dodatek ojciec czyni mu wykłady o tym jak być mężczyzną, a matka traktuje go jak dziecko. Dzieło Formana to fenomenalne doświadczenie. Doskonale pokazuje dramaty dręczące młodych ludzi, które dla dojrzałych wydają się śmieszne. Spełnienie seksualne i dobre wrażenie wywołane na dziewczynie są najbardziej pożądane. Dla Piotrusia obce są konwenanse panujące w świecie dorosłych, nie wie co zrobić z kimś kogo podejrzewa o kradzież, lecz gdy dostaje naganę od szefa robi rzecz jeszcze głupszą. Dla niego świat jest zupełnie obcy, gdy jego perspektywa się zmienia. Nawiasem mówiąc dowodzi to uniwersalności filmu, jego przesłanie jest wprost czytelne nawet dziś. Forman podkreśla istotę okresu dojrzewania w życiu młodego człowieka, w znacznie bardziej wysublimowany i delikatny sposób niż (przepraszam za to porównanie) amerykańskie kino o highschoolach. Postaci są realne, choć może trochę przekoloryzowane. Znów w filmie dużą rolę gra muzyka. Polecam wszystkim zdecydowanie.

cerny petr

A ta muzyka- to wspólny mianownik z filmami Formana kręconymi już w USA (szczególnie film o włosach).

A co myślę o całym nurcie po obejrzeniu wymienionych filmów? Jak na razie jestem zachwycony. Filmy są znaczące, ale niesamowicie lekkie. Typowym wydaje się być gatunek komediodramatu. Autorzy nie uciekają jednak od ważnych tematów. Tylko mają inne priorytety. Ważne są problemy dręczące zwykłego człowieka i z jego perspektywy pokazywane, a nie odgrzewanie wydarzeń historycznych, czy dramaty wgryzające się głęboko w ludzką psychikę.

A ze spraw formalnych. Stworzona zostanie oddzielna zakładka na blogu, gdzie będzie można zobaczyć listę filmów już przeze mnie obejrzanych z większą ilością danych. Nie chcę żeby ten projekt stał się po prostu zaliczaniem kolejnych filmów, więc jak wpadnie mi w ręce jakaś książka na ten temat to również podzielę się wrażeniami, może napiszę jakiś tekst w stylu „rys historyczny”.

A jak długo będę pisał? Aż osiągnę satysfakcję albo mi się znudzi. Na razie się na to nie zanosi.

*Co to w ogóle jest nowa fala? Pierwsza z nich to nowa fala francuska (La Nouvelle Vague) w latach 50tych i 60tych. Później każdy ruch niosący nowe pomysły, koncepty, którego filmy mają jakiś wspólny mianownik nazywano nową falą, najczęściej łącząc to z kinematografiami narodowymi.

1 thought on “Czeski film”

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *